Bazen fark ediyorum…
Sorun çoğu zaman bir işi yapamamış olmak değil. Asıl sorun, yapamadığını söylememek. Haber vermemek. Geri dönüş yapmamak.
Hepimiz yoğunuz. Planlarımız şaşabiliyor, gün içinde yetişmeyen işler olabiliyor. Bunların hepsi anlaşılabilir.
Ama anlaşılmayan bir şey var: takipsizlik.
Takip edilmeyen işler, bildirilmeyen süreçler ve neden sonuçlanmadığı açıklanmayan görevler…
Ekip yönetiminde en zor yönetilen konuların başında bunlar geliyor.
Bir işi yapamadın mı? Problem değil.
Gecikti mi? Bu da olabilir.
Ama nedenini söylememek, kimseye haber vermemek ve süreci tamamen sahipsiz bırakmak…
İşte tam o noktada düzen bozulur.
Çünkü sorumluluk yalnızca işi yapmakla ilgili değildir.
Sorumluluk; takip etmek, bilgilendirmek ve süreci yönetmekle ilgilidir.
Süreç bildirimi yapmak bir lüks değildir, bir zorunluluktur.
“Yapıyorum” deyip ortadan kaybolmak yerine süreci paylaşmak gerekir.
Bir iş tıkandıysa, gecikeceğini söylemek bile sorumluluğun bir parçasıdır.
Ekip olmanın en temel gereği şudur:
aktif ve etkin bir iletişim ağı.
Bir işin süreci hakkında ilgili kişileri bilgilendirmek, çoğu zaman işin kendisi kadar değerlidir.
Çünkü süreçlerin olumlu ya da olumsuz sonuçları ancak zamanında fark edildiğinde ve müdahale edildiğinde yönetilebilir.
Süreç yönetimi, düzen isteyen her yerde en temel ihtiyaçtır.
Belki de en çok hatırlamamız gereken şey şu:
Bir sorumluluk yalnızca sonuçla değil, o sonuca giden yolculukla tamamlanır.
Ve en önemlisi…
Süreçlerin başlangıcını, ilerleyişini ve sonucunu ayrı ayrı yönetme bilinciyle herkesin kendi alanının sorumluluğunu üstlenmesi gerekir.
